از لحظهای که چشممان به دموی تکنیکی «کارا» که در عرض شش-هفت دقیقه داستان خودآگاهی یک اندروید را بهطرز پرتنش و تاثیرگذاری روایت کرد افتاد، نمیتوانستیم قبول کنیم که این دمو چیزی بیشتر از وسیلهای برای به رُخ کشیدن تکنولوژی جدید استودیوی کوانتیک دریم نیست. دیوید کیج چه از لحاظ کارگردانی و چه از لحاظ نویسندگی با «کارا» توی خال میزند. او در این فیلم کوتاه آنقدر با ظرافت و لطافت بین احساسات مختلف دنده عوض میکند که انگار در زندگی قبلیاش مایکل شوماخری-چیزی بوده است. کیج موفق میشود کاری کند تا شگفتی تماشای لحظات بیدار شدن یک موجود زنده را لمس کنیم. دموی «کارا» در سال ۲۰۱۲ به حدی تحتتاثیرم قرار داد که وقتی معلوم شد بازی بعدی استودیوی کوانتیک دریم Beyond: Two Souls است از دست کیج دلخور شدم. بالاخره «کارا» حکم یکی از آن افتتاحیههای قدرتمندی را دارد که به تنهایی سوخت اتمی ادامهی داستان را تامین میکند. ارتباطی که در همان فصل اول با شخصیت اصلی برقرار میکنید و حس فضولی و کنجکاویتان از اینکه این داستان به کجا ختم میشود و دنیای بزرگتری که این فیلم کوتاه تکهی کوچکی از آن را تشکیل میدهد چه شکلی است کاری میکند تا مثل گرگ گرسنه به جان بلعیدن ادامهی داستان بیافتید.
موجود نمیکنید؟
سلام وقت بخیر
به محض موجودی در کانال تلگرام @XGames_ir اطلاع رسانی می شود.
سلام موجود هست
سلام وقت بخیر
متاسفانه خیر
موجود نمیکنید ؟
وقت بخیر،
لطفا به پشتیبانی تلگرام به آیدی XG_Support پیام بدید.