اصطلاح «نقشآفرینی» این روزها زیاد در دنیای بازیهای ویدیویی شنیده میشود. کمتر بازیای را پیدا میکنید که المانهای نقشآفرینی نداشته باشد، از God of War گرفته تا همین Assassin's Creed Odyssey که تقریبا به یک بازی نقشآفرینی کامل تبدیل شده است. اما معنای واقعی این اصطلاح کمتر مورد بحث قرار میگیرد، معنایی که عمیقتر از مورادی مثل ارتقای شخصیت یا درخت مهارتها است که در بازیهای امروزی رایج شدهاند. در این گونه بازیها ما خودمان را جای شخصیت بازی میگذاریم و زندگی او را بازی میکنیم: به جایش تصمیم میگیریم و به جایش حرف میزنیم. با اینکه این شخصیت را افراد دیگری خلق کردهاند، اما ما هم سهمی در داستان او داریم و تا جایی که بازی به ما اجازه میدهد به روش خودمان او را جلو میبریم. بازی Vampyr یکی از بهترین مثالهای یک نقشآفرینی کامل است، تجربهای که میتواند بسیار نزدیکتر با ما به عنوان تجربهکنندهی آن ارتباط برقرار کند. استودیوی دونت ناد به خوبی توانسته با ارائهی انتخابهای فراوان و البته معنیدار، به کلمهی نقشآفرینی معنایی را که درخور آن است بدهد. در این بازی ما یک خونآشام هستیم، با تمام سختیها و مزیتهایش. خونآشام بودن خیلی کار راحتی نیست، مخصوصا وقتی در زندگی قبلیتان یک دکتر بوده باشید. انتخاب بین نجات جان یا گرفتن آن میتواند حتی درجاتی از خودشناسی را هم به همراه داشته باشد.
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.